Nasze-Bajki.pl - Bajki do czytania, Darmowe bajki do czytania

Pomocne kasztanki Na gałęzi kasztanowca, wysoko nad ziemią, wisiały obok siebie dwa kasztanki. Było im tam bardzo wygodnie. Gałęzie delikatnie kołysały się na wietrze i często usypiały je jak miękka kołyska. Kasztanki trochę obawiały się chwili, kiedy będą musiały opuścić swoje bezpieczne miejsce.
– A co się z nami wtedy stanie? – zastanawiały się.
Pewnego dnia zerwał się silny, jesienny wiatr. Szarpał gałęziami, kołysał nimi na wszystkie strony i potrącał kolczaste pancerzyki kasztanów. W końcu łupinki zaczęły się otwierać, ukazując błyszczące, brązowe brzuszki.
Kasztanki nieśmiało wyglądały na zewnątrz. Raz spoglądały w jedną stronę, raz w drugą. Wszystko było dla nich nowe i niezwykle ciekawe.
Kasztanowiec rósł w parku, tuż obok alejki, którą często spacerowali ludzie. Tego dnia przechadzał się nią mały Staś ze swoją babcią. Chłopiec miał na głowie czapkę z kolorowym pomponem, szyję owinął długim szalikiem z frędzlami, a w ręku niósł niewielkie wiaderko.
Na zabawę w piaskownicy było już za zimno. Zresztą trudno byłoby ją dostrzec, bo park pokrywały kolorowe, jesienne liście. Staś postanowił więc zbierać kasztany.
Kasztanki z zaciekawieniem obserwowały chłopca.
– Spójrz, jaki ma śmieszny pompon! – powiedział jeden.
– A jak wielkie wiaderko! – zachwycił się drugi.
Staś podszedł pod kasztanowiec i zaczął zbierać owoce leżące na ziemi. Obchodził drzewo dookoła, a dwa kasztanki tak bardzo chciały go zobaczyć, że wierciły się w swoich pancerzykach coraz mocniej.
Nagle… hop!
Najpierw wypadł jeden.
Za nim drugi.
Leciały prosto w dół.
– Ratunku! – wołały przerażone.
Staś w ostatniej chwili zauważył spadające kasztany i odskoczył, żeby nie dostać nimi w głowę.
– Ale wielkie! – zawołał z zachwytem.
Podniósł oba kasztanki i położył je na samym wierzchu swojego wiaderka. Było im tam całkiem wygodnie. Wiaderko delikatnie kołysało się w ręce chłopca i przypominało im kołysanie gałęzi.
Po tylu emocjach kasztanki szybko zasnęły.
Obudziły się dopiero wtedy, gdy leżały na stole w domu Stasia. Chłopiec wysypał wszystkie swoje skarby i zaczął je dokładnie oglądać. Dwa największe kasztany – właśnie te, które spadły tuż obok jego głowy – odłożył na bok.
Potem przyniósł pudełko z patyczkami. Były tam patyczki krótkie, długie, cienkie i trochę grubsze.
Staś zabrał się do pracy.
Z jednego kasztana zrobił jeża. Z innych powstały jelonki, piesek, koń, a nawet długa żyrafa.
Wreszcie przyszła kolej na dwa kasztanki.
Staś długo im się przyglądał.
Przykładał je do siebie.
Mierzył.
Odwracał.
Próbował dopasować patyczki.
Ale nie mógł zdecydować, jakie zwierzęta z nich zrobić.
– Mam już tyle kasztanowych zwierząt… – powiedział do siebie. – Przydałby się im za to prawdziwy las!
To był świetny pomysł.
Staś szybko przyniósł kartkę i kredki. Narysował wielkie drzewa, krzewy, polanę, grzyby i wąską leśną ścieżkę. Kiedy rysunek był gotowy, spojrzał na dwa kasztanki i wpadł na jeszcze lepszy pomysł.
W pierwszy kasztan wbił dwa długie patyczki. W drugi zrobił dokładnie to samo. Następnie postawił kasztanki po obu stronach kartki i umieścił rysunek pomiędzy patyczkami.
Kasztanki stały się podpórkami, które trzymały cały las.
– Udało się! – ucieszył się Staś.
Od tej chwili wszystkie kasztanowe zwierzęta mogły przeżywać swoje przygody w pięknym lesie.
Po każdym kolejnym spacerze w parku przybywało nowych kasztanowych mieszkańców. Raz pojawiał się niedźwiadek, innym razem sarenka, lis albo ptaszek.
Zmieniały się także rysunki Stasia. Czasami las był iglasty, czasami liściasty. Jesienią mienił się złotem i czerwienią, zimą pokrywał go śnieg, a wiosną pojawiały się na nim zielone listki i kolorowe kwiaty.
Jedno jednak nigdy się nie zmieniało.
Po obu stronach każdego rysunku stały dwa kasztanki i dzielnie podtrzymywały papierowy las.
Były z tego bardzo dumne.
Na początku bały się spaść z drzewa i opuścić bezpieczną gałąź. Teraz już wiedziały, że czasem warto odważyć się na zmianę, bo nigdy nie wiadomo, do czego możemy się przydać i jak ciekawa przygoda czeka na nas dalej.

Profil autora: Mama Madzi ilość bajek publicznych

(160)

(164)

ocena czytelników: 7,00 (11 głosów)

oceń tę bajkę:

inne bajki tego autora bajki wyróżnione inne bajki w portalu